W piękny październikowy, różańcowy miesiąc, w dniu poświęconym świętemu Łukaszowi Ewangeliście spotkaliśmy się w kościele parafialnym w Zaczerniu pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Powitał nas opiekun wspólnoty zaczerskiej Ks. Andrzej Chmiel.
Spotkanie rozpoczęliśmy adoracją Pana Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie, w czasie której rozważaliśmy radosne tajemnice różańca świętego na cześć Matki Bożej. Konferencję na naszym spotkaniu wygłosił moderator diecezjalny Ks. Krzysztof wskazując na proces nawracania się, który ma nas doprowadzić do zbawienia. Pan Bóg chce nam dać wszystko, swoją wielką miłość , chce nam dać swoje królestwo, dlatego też powinniśmy dążyć do ewangelicznego radykalizmu tj. do bezkompromisowej postawy wiary, podążania za naukami Jezusa w sposób głęboki i autentyczny. Powinniśmy odrzucić powierzchowność wiary na rzecz rzeczywistego doświadczania Chrystusa. Pan Bóg słowami z apokalipsy św. Jana wzywa „ Obyś był zimny, albo gorący, a tak skoro jesteś letni i ani gorący, ani zimny chce cię wyrzucić z moich ust”. Istotą wiary jest ustawiczne mówienie Bogu –„bądź wola Twoja”. Matka Boża wciąż powtarzała Bogu te słowa. Wzorem radykalizmu jest św. Teresa od Dzieciątka Jezus .Jej rodzona siostra Maria powiedziała o niej „jest opętana Bogiem”, co znaczy pragnąca oddać Bogu wszystko. Przeciwieństwem radykalizmu jest kompromis – oddalenie, porzucenie wiary. Pan Bóg chce obdarzać nas wszelkimi łaskami, ale my prosimy o zbyt mało czym „krępujemy Mu ręce”. Pan Bóg chce w nas wzrastać i osiągnąć w nas Swoją pełnię. Wszyscy jesteśmy wezwani do szaleństwa wiary, bez którego nie możemy pójść za Panem. Ewangeliczne szaleństwo polega na tym , że my oddajemy Bogu wszystko co nasze, a On daje w zamian wszystko swoje . My oddajemy Mu nasze marne wszystko, a On daje nam swoje cudowne wszystko, swoje Boże wszystko. Przyjmujmy zatem postawę Maryi, jej „Fiat „i za jej pośrednictwem i orędownictwem prośmy Pana Boga o umacnianie naszej wiary.
Po konferencji wspólnie uczestniczyliśmy we Mszy Świętej, której przewodniczył Ks. Rafał. Słowo Boże głosił Ks. Andrzej nawiązując i objaśniając fragment ewangelii wg św. Łuksza wskazał, że każda wspólnota RRN w swoich parafiach wspiera swoich kapłanów, duszpasterzy nie tylko w sposób duchowy, ale także swoim zaangażowaniem, współpracą, modlitwą. Zrodziło się pytanie: czy modlimy się za naszych kapłanów, za osoby powołane do wyjątkowej służby w kościele. Czy cenimy sobie wielki dar codziennej eucharystii, słowa Bożego, możliwości przyjęcia Pana Jezusa w komunii świętej, korzystania z sakramentów, choćby z sakramentu pokuty i pojednania. Nawiązując do ewangelicznej perykopy zwrócił uwagę na wskazówki, które daje Pan Jezus kapłanom, osobom. powołanym do służby w kościele „nie bierzcie nic na drogę, ani sukni ani trzosu, wejdźcie do domu, jeśli was przyjmą, zostańcie tam, głoście Słowo Boże, uzdrawiajcie chorych”. Dzisiaj dobry Bóg zaprasza wszystkich do wdzięczności za wielki dar kapłaństwa. Święty Jan Paweł II papież, nasz rodak powołany na stolicę piotrową, w książce wydanej z racji 50 rocznicy święceń kapłańskich napisał, że „kapłaństwo to dar i tajemnica, wielki dar od Boga otrzymany, ale jeszcze większa tajemnica bo mimo, że było wielu bystrzejszych, odznaczających się większą inteligencją i uzdolnieniami to właśnie mnie Pan wybrał i zaprosił”. Dlatego też w tej eucharystii powinniśmy prosić Pana Boga, szczególnie za ludzi młodych, by w swoim życiu odkryli głos powołania, może tego wyjątkowego „pójdź za mną, pracuj w mojej winnicy”. Na zakończenie Ks. Andrzej zaprosił całą wspólnotę by ceniła wielki dar kapłaństwa , a także współpracę, możliwość posługi we wszystkich parafiach, z których pochodzimy i życzył by to spotkanie i dzień skupienia ubogacał nas nawzajem, a Pan Bóg błogosławił.
Po zakończonej Mszy Świętej spotkaliśmy się w grupach dzielenia by odnieść się do wysłuchanej konferencji i kazania, by podzielić się swoimi świadectwami.
Na koniec naszego pięknego spotkania częstowaliśmy się gorącym żurkiem, kawą, herbatą i pysznym ciastem.
Dziękujemy Ci Panie Boże za ten dzień, który nam dałeś.
Teresa
